Heath Ledger 1979-2008

Τον "γνώρισα" μέσα από την ταινία "Brothers Grimm" σαν Jacob και τον ερωτεύητκα γιατί μου θύμιζε τρομερά έναν συμμαθητή μου τότε (μιλάμε ότι στην ταινία είναι ολόιδιοι) που εννοείται ότι γούσταρα... Την ταινία αυτή την είδα δύο φορές στον κινηματογράφο και αφού την απέκτησα σε DVD την είδα άλλες 4.

Έψαξα στο διαδίκτυο μετά και βρήκα και άλλες ταινίες που έπαιξε. Προσπάθησα να τις δω όλες αλλά δυστυχώς δε γινόταν να τις βρω. Η επόμενη ταινία του που είδα ήταν "τα τέσσερα φτερά" "The Four Feathers" ως Harry Faversham. Ομολογώ ότι έπαθα την πλάκα μου τότε... Πολύ ωραίος τύπος. Έπαιζε έναν εκπαιδευμένο Βρετανό αξιωματικό που όταν έρχεται η ώρα να φύγουν για πόλεμο στο Σουδάν δειλιάζει. Όλοι οι φίλοι του και η κοπέλα του τον αποκαλούν δειλό, ο πατέρας του (στο στρατό φυσικά κι αυτός) δε δέχεται να τον αποκαλεί γιό του και μη αντέχοντας την ατίμωσή του πηγαίνει ώς στο Σουδάν να επιστρέψει στους φίλους του ένα - ένα τα λευκά φτερά που του δώσα ως ένδειξη ανανδρίας...

Η επόμενη που είδα ήταν το "Ned Kelly", σαν Ned Kelly με συμπρωταγωνιστή του τον Orlando Bloom. Η ιστορία είναι για έναν αυστραλό ήρωα που λήστευε με τη συμμορία του. Δεν ενθουσιάστηκα από την ταινία σαν θέμα γιατί δεν κατάλαβα το λόγο που έγινε ήρωας... Όπως και να χει την είδα κι αυτή. Μετά είδα το "A Knight's Tale" σαν Sir William Thatcher / Sir Ulrich von Lichtenstein of Gelderland στο πλευρό ενός επίσης ωραίου και καλού ηθοποιού Paul Bettany. Μια ρομαντική ιστορία με ιππότες...
Εντάξει... Καλή ήταν... Είχε πλάκα! Μετά βγήκε στον κινηματογράφο το "Casanova" που επίσης είδα δύο φορές στον κινηματογράφο. (Όπως καταλάβατε είμαι κινηματογραφόφιλη!) Ωραία ταινία. Καλή η ερμηνεία του. Έδειχνε δείγματα βελτίωσης. Στο πλευρό του η Sienna Miller και ο καταπληκτικός Jeremy Irons. Ξαναπαθαίνω εγώ μια ακόμη φλασιά, δε μου έλειπαν όλες οι άλλες, και δώστου πάλι ψάξιμο...

Μετά είδα το "10 things I hate about you" ήταν...ΟΚ καλή ταινία, εφηβική θα την έλεγα. Ο τύπος του αγοριού που μου άρεσε μέχρι να τελειώσω το Λύκειο. Μες το μυστήριο και την αγριάδα αλλά κατά βάθος λίγο ρομαντικός (όχι με την τόσο κλασική έννοια). Όχι ότι τα γούστα μου έχουν αλλάξει και πολύ αλλά έχω προσθέσει κι άλλα (χιχι). Η χειρότερη ταινία που με ανάγκασα να δω επειδή έπαιζε ήταν το "Monster's Ball". Έπαιζε ελάζιστα, καθώς μέσα στα πρώτα 20 λεπτά περίπου αυτοκτονεί... Έλεος... Αναγκάστηκα να δω τον ανεπρόκοπο τον Billy Bob Thorton και την Halle Berry σε άθλιο ρόλο... Απογοητεύτηκα ταμάλα!

Και μετά βγήκε το Brokeback Mountain. Μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ καλή ταινία. Έπαιζε πολύ καλά κάτι που τον έκανε να είναι υποψήφιος για όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου. Σ'αυτή την ταινιά γνώρισε και τη Michelle Williams με την οποία ήταν μαζί μέχρι πριν λίγους μήνες και αποκτήσαν μια κόρη. Μετά δε από αυτή την ταινία θυμήθηκα ότι είχε παίξει και στο Patriot το γιό του Mel Gibson. Καλός ήταν κι εκεί.

Να που όμως πως τα φέρνει η ζωή και ο 28χρονος ηθοποιός βρέθηκε νεκρός σε ένα διαμέρισμα στο Μανχάτταν από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Δε γνωρίζουμε αν ήταν αυτοκτονία ή όχι... Αυτό που ξέρουμε είναι ότι άλλος ένας νεαρός, που παρεπιπτόντως στην πρόσαφατη σχετικά ταινία του Candy η ιστορία μιλάει για θάνατο από ναρκωτικά (λογικά θα έπρεπε να γίνει παράδειγμα), που παρασύρεται από αυτή την ανοησία που λέγεται ναρκωτικά και το πληρώνει με την ίδια του τη ζωή. Μα τί που έλλειπε αυτού του ανθρώπου; 28 χρονών ήταν. Μπορεί να χώρισε αλλά είχε μια όμορφη κορούλα να αγαπήσει και να τον αγαπήσει... Μπορούσε να έχει όποια κοπέλα ήθελε... Λεφτά είχε... Δόξα, μια κάποια την είχε... Μα τί ζητούσε τόσο απελπισμένα που να τον οδηγήσει στα ναρκωτικά κι αυτά με τη σειρά τους το θάνατο... Ο Θεός να τον συγχωρέσει και να αναπαύση την ψυχή του. Μπορεί να μην τον ήξερα αλλά τον εκτιμούσα και το γεγονός του θανάτου του ήταν κεραμίδα...

Κοίτα να δεις κι άκου να ακούσεις!

Δείτε εδώ ένα μικρό

κι εδώ έναν νεαρό...

Φανταστείτε τους τώρα γύρω στα 20 με 25 χρονών...

Αν συνεχίσουν με το ίδιο πάθος, νόμιζω ότι μια χαρά θα τα πάνε!!

System Of A Down

TOXICITY


CHOP SUEY


AERIALS


Κάτι για να ακούω όταν διαβάζω :p

Κάτι που έψαχνα

Θυμάστε μια διαφήμιση της Volkswagen TSi που δείχνει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο να περνά σ'ένα δρόμο που δίπλα έχει μηχανές αυτοκινήτου; Λοιπόν, η συγκεκριμένη διαφήμιση συνοδεύεται από ένα τραγούδι που το ψάχνω... από τότε που βγήκε η διαφήμιση αυτή.
Προχθές - αν δεν κάνω λάθος - είχα περίπου μιάμιση ώρα (μπορεί και παραπάνω) που ξανάκανα προσπάθειες να το βρω. Μες το κόλπο την αναζήτησης, όπως πάντα όταν δυσκολεύομαι να βρώ ένα τραγούδι, έβαλα και την κολλητή μου φίλη artist. Επειδή εγώ γαλλικά δεν κατέχω, τι να κάνουμε στο σχολείο έκανα γερμανικά και στο φροντιστήριο ιταλικά (αν και απο ένα χρόνο έχω κάνει και γαλλικά και γερμανικά)δεν μπορούσα να βοηθήσω σε στίχους ή κάτι τέλος πάντων. Μόνο τη μελωδία μέσα στο κεφάλι μου είχα. Είχα κάνει όλες όμως τις απαραίτητες περιγραφές.
Τελικά να 'ναι καλά ο φίλος μου ο Δημήτρης, που είναι κολλητός με τον Σαρκοζί και τον βοήθησε εφόσον σε μια διασκευή (απ' ότι μου είπε) του τραγουδιού, εκτελεστής είναι...η Κάρλα Μπρούνι! Τον ευχαριστώ πολύ!
Κι ευχαριστώ πολύ - ξανά - τη φίλη μου την artist που μου μετέφρασε τους στίχους!

Απολαύστε κι εσείς τώρα το...πολυπόθητο τραγούδι!! Enjoy



Επιπλέον αν κανείς βρεί κάπου στο διαδίκτυο και το αυθεντικό (λέμε τώρα) ας στείλει το link ή κάτι τέλος πάντων!

Παράπονο...

Μετά από δουλειά αρκετών ημερών τελικά απόψε τελείωσα την ηλίθια εργασία που είχα σε ένα μάθημα του Πανεπιστημίου που οικειοθελώς εγώ η χαζή αποφάσισα να αναλάβω με άλλη μια συμφοιτήτρια μου! Και το είχα πει η ηλίθια πέρσυ "Μην ξαναπάρεις ποτέ εργασία με άλλο άτομο"... Και δεν ήταν ότι δε με άκουσα απλά έγινα ακόμη πιο ηλίθια και είπα να βοηθήσω την καημένη τη συμφοιτήτριά μου που με τόσο παραπονεμένο τρόπο μου ζήτησε να αναλάβουμε μαζί μια εργασία στη Βιολογία...

Τελικά, μετά από 20 τηλεφωνικές συνδυαλέξεις μαζί της (πριν τις γιορτές) και 3 συναντήσεις των 3 λεπτών στο Πανεπιστήμιο για να συννενοηθούμε τι θα πρέπει να γράψουμε, καταλήξαμε να μη συνεννοηθούμε τόσο ώστε να μπορέσουμε τελικώς να γράψουμε κάτι! Καταπληκτικο ε;; Βέβαια εγώ με άτομο της θεωρητικής δεν κατάφερα ποτέ να συνεννοηθώ 100%... Τί να κάνουμε; Μπορεί τελικά να υπερτιμώ τον εαυτό μου και να είμαι πολύ πιο χαζή απ' όσο νόμιζα!

Οπότε εγω η χαζή και ηλίθια, πέρασα όλο μου το χρόνο των διακοπών στο σπίτι, γράφοντας ώρες ατελείωτες, διαβάζοντας άλλες τόσες και τελικά μετά από 15 μέρες καταφέρνω απόψε να λέω Τ Ε Λ Ο Σ ! ! !

Η χαρά μου όμως έμελλε να δικοπεί λίαν συντόμως, καθώς (αφού φυσικά είχα αποφασίσει πως δεν ενιαφέρεται πια η κοπελιά για την εργασία καθώς...τέλος πάντων θα τα πω παρακάτω όλα...) καθώς λοιπόν απόψε, με το που έβαλα και την τελευταία πινελιά, η αξιαγάπητη συναδέλφισα με τηλεφωνεί και με ρωτά την πορεία της εργασίας. Όχι που δε θα ρώταγε η μουσίτσα! Που κάθε φορά που κανονίζαμε να βρεθούμε συνέχεια κάτι τύχαινε και όλο το ακυρώναμε! Σου λέει, αυτό το χαζό όλο και κάτι θα έχει γράψει! Να δω, τη γλιτώνω τη φασίνα ή όχι; Και φυσικά με την ηλίθια που έμπλεξε ΦΥΣΙΚΑ και θα ειχε κάνει την εργασία! Συνέχεια εν τω μεταξύ στις διακοπές (διακοπές από τί τελικά ήταν αυτές;;;) σκεφτόμουν ότι να δεις ότι θα με πάρει τηλέφωνο να μου πει ότι χάλασε ο υπολογιστής της! Και φτου η γκαντέμω βγήκα αληθινή!! Όπως πάντα!! Έχω βαρεθεί να έχω δίκιο!! Με παίρνει λοιπόν τηλέφωνο και μου λέει οτι χάλασε ο υπολογιστής της και οτι τώρα που τον έφτιαξε τα αρχεία που είχε κατεβάσει από το internet βγαίνουν με αραβικά γράμματα!! Σώπα ρε συ;;!! Τί μας λες;; Έπαθε μπλακ άουτ και το φλασάκι που τα είχες αποθηκεύσει και έλεγε "χαμηλ μπαταρ" να φανταστώ ε;; Και τί να της πω;;; Εγώ μόλις είχα τελειώσει την εργασία! Της λέω στείλες το ΑΕΜ να σε συμπληρώσω και θα πάμε μαζί να την εκτυπώσουμε την Πέμπτη που έχουμε και παρουσίαση της εργασίας...

ΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΝΑ! Φά την τώρα! Και τί να κάνω όμως;; Θύμωσα, εξαγριώθηκα, στεναχωρέθηκα, και τελικά ο κόπος μου θα πάει μοιρασμένος. Εγώ δεν ήμουν που ήθελα να βοηθήσω;; ΟΚ καλά να πάθω... Να μάθω να σκέφτομαι και το τομάρι μου καμιά φορά... Αλλά πραγματικά που να με παρακαλάν γονατιστοί δεν ξαναβοηθώ κανένα (καμιά μάλλον) από τη σχολή... Ούτε εξεταστική (που και εκεί την έχω πατήσει, να περνά άλλη το μάθημα κι εγώ να κόβομαι) ούτε εργασίες, ούτε τις γ*******ς τις σημειώσεις μου δεν ξαναδίνω! Τ Ε Λ Ο Σ και αυτή τη φορά το εννοω...

Δεν ξεθύμανα λέγοντάς τα αυτά (ποτέ δεν ξεθυμαίνω έτσι μόνο) αλλά ένιωθα απλά ανάγκη να τα πω... Αυτάά

Scent of a Woman....

Καταπληκτικό κομμάτι, καταπληκτική ερμηνεία, καταπληκτικό νόημα...

Μαζί με όλα τα άλλα ένας ύμνος στη γυναίκα...

Ο Ρωμιός στον Παράδεισο - Γεώργιος Σουρής

Θεούλη μου, τί σου 'λθε νὰ μ' ἁγιάσεις;
νομίζεις πῶς θὰ μ' ἔμελλε καθόλου,
ἂν ἤθελες κι ἐμένα νὰ κολάσεις
καὶ μ' ἔστελνες παρέα τοῦ διαβόλου;
Μ' ἀρέσει ὁ Παράδεισος, ἀλήθεια,
χωρὶς δουλειὰ σκοτώνω τὸ καιρὸ
βλέπω ἁγίους γύρω μου σωρό,
διαβάζω συναξάρια, παραμύθια,
κι ἀκούω καὶ τραγούδια θεϊκά,
μά, ἔλα ποῦ δὲν ἔχετε συνήθεια,
νὰ λέτε κι ἕνα δυὸ πολιτικά!

Σὺ κυβερνᾷς γιὰ πάντα μὲ γαλήνη
κι ὥρα ἀπ' τὸ θρόνο σου δὲ πέφτεις...
Ἂς ἦταν δυνατὸν Θεὸς νὰ γίνει
καὶ ἄλλος σὰν ἐσένα, λίγο ψεύτης,
νὰ μοιρασθεῖ τῶν οὐρανῶν τ' ἀσκέρι,
νὰ πᾶνε καὶ μ' ἐκεῖνον οἱ μισοί,
νὰ 'ρχεται αὐτός, νὰ πέφτεις σύ,
νὰ γίνεται λιγάκι νταραβέρι...
Μὰ ὅλα ἐδῶ εἶναι τακτικά,
ὁ οὐρανὸς Θεὸ ἐσένα ξέρει,
καὶ δὲ μιλοῦν πολιτικά!

Ἐδῶ ποὺ μ' ἡσυχία ὅλοι ζοῦνε,
γιὰ μένα εἶναι κόλαση μεγάλη,
πολιτικὰ τ' αὐτιά μου ἂς ἀκοῦνε,
κι ἂς εἶμαι καὶ στὴ κόλαση, χαλάλι!
Ἂν εἶχες εἰς τὸ νοῦ νὰ μὲ κολάσεις,
καὶ μ' ἔφερες κοντά σου γιὰ ποινή,
νά! κόλαση γιὰ 'μὲ ἀληθινή...
Μά, φθάνει πιά, Θεέ μου, μὴ μὲ σκάσεις,
καὶ διῶξε μὲ στὸ λέω παστρικά,
γιατί ἀλλιῶς στιγμὴ δὲ θὰ 'συχάσεις...
Μονάχος θὰ μιλῶ πολιτικά!

Τι σου κάνει η ψυχολογία...

Να και κάτι ακόμα, περίεργο, ή ίσως και όχι τόσο... Το έμαθα από ένα μάθημα ψυχολογίας που κάναμε στο Πανεπιστήμιο και θεωρείται κάτι πολύ αποτελεσματικό. Αν έχετε λίγο χρόνο και υπομονή δείτε εδώ και εκπλαγείτε... Ή όχι...

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Άλλη μια τριλογία βγήκε από το ράφι της βιβλιοθήκης κάποιου φιλόδοξου σκηνοθέτη/εταιρίας παραγωγής κ.ο.κ. ευελπιστώντας άλλη μια εμπορική επιτυχία και δόξα ανάλογη του Άρχοντα των δαχτυλιδιών...
Με ένα πολύ καλό cast, πολλών αξιόλογων ηθοποιών (και φυσικά δε λείπει ο καλός μας "Σάρουμαν" από την προηγούμενη τριλογία της New Line Cinema με την υπέροχη φωνή του Christopher Lee) και καλών ηχιτικών και οπτικών εφέ (αν και το πέταγμα των μαγισών θα το χαρακτίριζα λίγο ηλίθιο για τα σημερινά δεδομένα επεξεργασίας εικόνας).
Παρόλα αυτά είναι μια χαζή ταινία που φανάζομαι ότι θα κάνει εισπράξεις. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει αλλά μια φίλη μου με διαβεβαίωσε ότι ήταν κλάσης ανώτερο... Είναι άλλη μια χαζή ιστορία, που έχουμε έναν τραγικό πρωταγωνιστή ήρωα, με τις δικές του μοναδικές "υπερδυνάμεις" (no comment), που φυσικά ούτε γρατσουνιά δεν παθαίνει και το πιο γελίο όλων είναι ΠΑΙΔΙ! Αν έχετε το Θεό σας πια, έχω βαρεθεί, έχω σιχαθεί να βλέπω όλα αυτά τα υπερικανά παιδιά να προσπαθούν (επιτυχώς πάντα) να σώσουν τον κόσμο... Έλεος πια με την ατελείωτη βλεκεία σας... Έχω βαρεθεί να βλέπω την ιστορία του Μίκι να νικά τον Μαύρο-Πιτ (ρατσιστικό βεβαίως βεβαίως, δεν είναι άσπρος πιτ αλλά μαύρος) και την επανάληψη του στιλ Χάρυ Πότερ... Λυπηθείτε μας!
Εγώ όταν ήμουν στην ηλικία αυτού του φιλόδοξου παιδιού, έπαιζα κρυφτό με τα ξαδέλφια μου, μου άρεσαν τα παραμύθια και δεν είχα ιδέα για τη σωτηρία όχι του κόσμου αλλά γενικότερα της έννοιας!! Έλεος πια...!!
Το προτείνω προς αποφυγή ανεπιφύλακτα!

Έλεος πια...

Ένα πολύ καλό άρθρο, πολύ ενημερωτικό, από την πολύ καλή μου φίλη artist εδώ
Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί είμαστε 20 χρονών και έχουμε πρόβλημα με τα στομάχια μας... Φτού τους, μόνο αυτό έχω να πω...
Τι κάνουν τα γουρούνια στο βωμό του χρήματος... ΦΤΟΥ τους!

ΣΧΟΛΙΑ...

Νομίζω πως μπορώ μια φορά κι εγώ στο δικό μου blog να σχολιάσω δικές σας ενέργειες!!
Λοιπόν...

όσον αφορά αυτή σας την ψηφοφορία...βέβαια εντάξει δέχομαι ότι είναι μικρός ο αριθμός, αλλά είναι ένα ποσοστό κι αυτό...Τέλος πάντων, όσον αφορά λοιπόν αυτή σας την ψηφοφορία, κι επειδή πάνω κάτω μερικοί απ' αυτούς που ψηφίσαν (εννοώ άντρες-γυναίκες) είναι γνωστοί μου, εεε, ναι,δεν το βλέπω παιδιά αυτό που λέτε... Τελικά είναι όλα για τα προσχήματα! Δεν έχω δεί κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα ακόμη να συμβαίνει... (Ο.Κ. όχι εντελώς - τουλάχιστον από προσωπικές εμπειρίες- αλλά στο 80% περίπου). Γνωρίζω πολλές περιπτώσεις (και δε μιλάω μόνο επι ατομικής βάσης) που κάθονται αιωνίως και κοιτιούνται, κοιτιούνται, κοιτιούνται μέχρι αηδίας (εννοώ ότι είναι καθαρό ότι παίζει κάτι) και στο τέλος αν δε μιλήσει η κοπέλα δε γίνεται τίποτα...
Άντε πάμε παρακάτω...

Προσωπικά οι περισσότερες δεσμευμένες που ξέρω είναι ξανθές... Τι να πω; Με μπερδέψατε μπορώ να πω όσο δεν πάει άλλο και ομολογώ οτι σπάσατε το συνήθειο "οι άντρες προτιμούν τις ξανθές"... Ομολογώ ότι δε με βοηθάτε να δω τα αποτελέσματα των ερευνων μου!!!!Αλλά όπως και να 'χε είχε πλάκα!!!!!!!!!

...that's where i'm going, where are you going??

Newton Faulkner - Dream Catch Me



Every time I close my eyes… it’s you
And I know now who I am
Yeah yeah yeah
And I know now

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling


That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me yeah
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

Do so much
But you don’t know… it’s true
And I know now who I am
Yeah yeah yeah
And I know now

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me yeah
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

Seeing you is a mountain, a fountain, a God
Seeing you is a descant solo in the setting sun
(???)

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

Philadelphia

Μια καταπληκτική ταινιά, το Philadelphia, με τις οσκαρικές ερμηνείες των Τομ Χανκς, Ντένζελ Ουάσινκτον και Αντόνιο Μπαντέρας.
Ζητώ απ' όσους διαβάσουν αυτό το post να βρουν αυτή την υπέροχη ταινία και να τη δουν. Είναι, θεωρώ, από τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει ποτέ (και πιστέψτε με έχω δει πάρα πολλές) και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Όπως είχα γράψει και σε προηγούμενο post μου σχετικά με το AIDS, η ταινία αναφέρεται στο πολύ λεπτό αυτό ζήτημα, αλλά και πολύ δύσκολο αυτό θέμα, αλλά επίσης κάνει αναφορές και στην ομοφυλοφιλία. Δείχνει πόσο γουρούνια είμαστε εμείς οι άνθρωποι, πόσο δε σεβόμαστε τον άλλο άνθρωπο, ακόμα κι όταν μας έχει πραγματική ανάγκη, ακόμη κι όταν μας ζητήσει ταπεινά βοήθεια. Ντράπηκα που είμαι άνθρωπος. Ντράπηκα για τις προκαταλήψεις των ανθρώπων. Ντράπηκα για την μικροψυχία τους. Ντρέπομαι που δε γνωρίζω... Ντρέπομαι που δε μπορώ να βοηθήσω... Ντρέπομαι για λογαριασμό όλων όσων θα έπρεπε να το κάνουν και δεν το κάνουν.
Μια θερμή παράκληση...Προσπαθήστε να είστε όσο πιο ανθρώπινοι μπορείτε... Προσπαθήστε όταν σας δίνεται η μεγάλη ευκαιρία να βοηθήσετε, να βοηθάτε. Όπως και ο Λέο Μπουσκάλια κάποτε έγραψε στο βιβλίο του "να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις" ο Δαλάι Λάμα κάποτε είπε σοφά "Το μεγαλύτερο καθήκον μας, το πρωταρχικό καθήκον μας, είναι να βοηθάμε τους άλλους.Και θέλω να σας παρακαλέσω, αν δεν μπορείτε να τους βοηθήσετε, μπορείτε τουλάχιστον να μην τους πληγώνεται;". Μεγάλα και σοφά λόγια.
Όσοι μπορείτε, ειλικρινά, δείτε αυτή την ταινία. Είναι καλό να δούμε κατάματα την πραγματικότητα και να αντιμετωπίσουμε το ποιοί πραγματικά είμαστε...

Τύχη;;

Άραγε να πιστεύουμε στην τύχη; Υπάρχει αυτό που λέμε "η τύχη του καθενός" ή "η μοίρα του καθενός"; Και αν υπάρχει μπορούμε να ξέρουμε τί μας επιφυλάσσει; Εγώ ποτέ δεν πίστεψα στην τύχη, και μάλιστα αν με ρωτούσε κάποιος έλεγα ότι αφού δεν πιστεύω δεν είμαι και τυχερή αλλά αρκετοί πίστευαν το αντίθετο. Μεγάλωσα όμως και στο μυαλό μου έχω αλλάξει κάποια πράγματα και για να μπορώ να "ηρεμώ" και για να μπορώ να συννενοούμαι.
Τι είναι τύχη δεν μπορώ να ξέρω. Ξέρω όμως ότι από τη στιγμή που ο Θεός με έκανε άνθρωπο, που έχω στη ζωή και τους δύο γονείς μου που με υπεραγαπάν και τους υπεραγαπώ, που έχω έναν καταπληκτικό αδερφό που λατρεύω, που είμαι υγειής, που είμαι αρτημελής, που δεν πεινάω, που ζω σε μια χώρα κάτω από συνθήκες ειρήνης, που μπορώ να ζώ μια ήρεμη και καλή ζωή, που έχω ανθρώπους γύρω μου που με εκτιμούν, νομίζω όλα αυτά είναι αρκετά για να πω ότι είμαι ένα αρκετά τυχερό άτομο.
Πριν από μερικές ώρες, μια κοπέλα της ηλικίας μου, έκοψε το νήμα της ζωής της, θεωρώντας φαντάζομαι τον εαυτό της πολύ άτυχο. Απ' όσα ξέρω (και ας με συγχωρέσει αν πω κάτι λάθος) είχε πρόβλημα κατάθληψης και μια πρόσφατη ερωτική απογοήτευση. Μου είπαν ότι είχε ξεκινήσει θεραπεία αλλά μάλλον δεν την έπιασε ή δεν ήταν αυτό που η κοπέλα ζητούσε. Το βράδυ που η μητέρα της κοιμήθηκε, ανέβηκε στην ταράτσα του σπιτιού της και αποφάσισε πως το τέλος των προβλημάτων της θα ήταν η πτώση της. Και αυτό έκανε. Εγώ το μόνο που έχω να πω για την κοπέλα είναι καλό ταξίδι και ελπίζω ο πόνος της τώρα να απαλύνθηκε. Για τη μητέρα της και την οικογένεια της έχω να πω ένα συγνώμη που ίσως να μην πρόλαβε η κοπέλα να τους πει και καλή δύναμη.
Για όλους τους υπόλοιπους έχω να πω άλλα. Μπορεί να συμβαίνουν μεγάλες ατυχίες (είδατε πως κολλάει εδώ η λέξη τύχη;) στη ζωή μας. Μπορεί να νομίζουμε ότι η μόνη λύση στα προβλήματά μας να είναι ο τερματισμός της ζωής μας. Όμως η ζωή μας εξαρτάται από μας αν θα είναι καλή, ευτυχισμένη άσχετα με τα πόσα έχουμε ή δεν έχουμε ή κακή, μίζερη, δυστυχισμένη. Όσο καλύτερη σχέση έχουμε με τον εαυτό μας τόσο καλύτερα πορούμε να ζούμε. Κι όταν λέω καλή σχέση με τον εαυτό μας μιλάω για το μέσα μας, για το ποιοί πραγματικά είμαστα, βαθιά μέσα μας τί είμαστε και αν αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε. Άμεσα εξαρτημένοι είμαστε με τον εαυτό μας κι όχι με τους άλλους. Όπως και να χει όλοι οι άλλοι φεύγουν αλλά στα τέλος εμείς μένουμε. Το να μας απορρίψει κάποιος (και ιδιαίτερα κάποιος σύντροφος) δεν είναι επείδη δεν θέλει εμάς σαν άτομο, αλλά εμάς σαν πρότυπο. Αυτό που εμείς αντιπροσωπεύουμε πλέον δεν είναι αυτό που ζητά. Θα στεναχωρηθούμε, θα πονέσουμε και μόνο η ψυχούλα μας θα ξέρει αν θα ξεπεράσουμε την κατάσταση αλλά αυτός δεν είναι λόγος να σταματήσουμε τη ροή της ζωής μας, το μεγαλύτερο θαύμα που γίνεται δίπλα μας κάθε δευτερόλεπτο!

Καλό ταξίδι Ιουλία...

Χριστούγεννα...

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν σιγά σιγά και ήδη εδώ και ένα μήνα τα καταστήματα και οι περισσότεροι δρόμοι έχουν στολιστεί με τα γιορτινά στολίδια, λαμπάκια, τους κλασικούς Santa Claus. Όλες οι καθώς πρέπει νοικοκυρές έχουν στολίσει τα μεγάλα τους έλατα (μέσα κι έξω από το σπίτι) με πολύχρωμες μπάλλες, γυρλάντες, φωτάκια και φυσικά τους παραδοσιακούς (βεβαίως βεβαίως) ελληνικούς Santa Claus σε διάφορες ηλίθιες στάσεις.
Βέβαια σε μια εποχή που όλα έχουν ξεφτυλιστεί και εμπορευματοποιηθεί κανένας μας (που βεβαίως βεβαίως δηλώνει περίφανα οτι είναι έλληνας) δε γνωρίζει την πραγματική ιστορία του Άγιου-Βασίλη! Αλλά γιατί να το ξέρει; Εμείς οι νεοέλληνες απαρνούμαστε τη θρησκεία μας και ότι αυτή πρεσβεύει επειδή απλά οι άνθρωποι που την αντιπροσωπεύουν (ας το θέσω έτσι) δεν είναι...ικανοί; ΟΚ ίσως και να μην είναι. Ίσως να είναι αρκετά οπισθοδρομικοί και να μην μπορούν να έρθουν κοντά στη νεολαία...Δεν είναι όμως όλοι έτσι.Γιατί αν του δόυμε αλλιώς σε κάθε χώρο υπάρχουν ανίκανοι άνθρωποι.Ανίκανοι πολιτικοί,ανίκανοι προπονητές,ανίκανοι καθηγητές...Όμως κάνουμε τεμενάδες μπροστά τους.Γιατί;
Εγώ όμως επειδή δε θέλω να πιστεύω ότι όλοι οι νεοέλληνες είμαστε ίδιοι θα πω κάποια πράγματα για τα δικά μας Χριστούγεννα και τη δική μας Πρωτοχρονιά και όχι για των καθολικών και της Coca Cola που τόσα χρόνια πιστεύουμε σ'αυτές.
Ο δικός μας Άγιος-Βασίλειος (όπως όλοι οι Βασίλιδες και Βασιλικές γνωρίζουν φαντάζομαι) γιορτάζεται την ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ και φέρνει δώρα μόνο στα καλά παιδιά. Δεν γιορτάζεται τα Χριστούγεννα. Την Πρωτοχρονιά λοιπόν πηγαίνουμε στην εκκλησία περίπου στις 11 το βράδυ και ακούμε τη δοξολογία στον Άιγο-Βασίλειο. Τα τελευταία 3 χρόνια πηγαίνω κάθε Πρωτοχρονιά στην εκκλησία και πιστέψτε με (επειδή είμαι κι εγώ ένα άτομο που δε μου αρέσει να πηγαίνω εκκλησία γενικά) μου αρέσει πάρα πολύ η λειτουργία! Στις 12 χτυπά η καμπάνα που σημαίνει Πρωτοχρονία και όλοι μες την εκκλησία λέμε Χρόνια Πολλά και (αν και είναι τελευταία έθιμο) αφού τελειώσει ο παπάς μας μοιράζει βασιλόπιτα! Η βασιλόπιτα είναι επίσης ένα ελληνικό έθιμο, με μεγάλη διαδικασία που την κάνω χρόνια και μπορώ να πω ότι είναι ένα "γλυκό" που θέλει μπράτσα για να ολοκληρωθεί!! Αφού λοιπόν επιστρέψουμε από την εκκλησία κόβουμε στο σπίτι μας τη Βασιλόπιτα, μοιράζουμε στα "καλά" παιδιά τα δώρα και...ε μετά μπορούμε να κάνουμε ο,τι θέλουμε!
Τα Χριστούγεννα αντίθετα γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού! Ουάου τί παράξενο έ;; Παρόλα αυτά όμως οι Καθολικοί τότε έχουν τον Santa Claus που φέρνει σ'όλα τα παιδιά αμέτρητα δώρα. Τη μέρα αυτή γιορτάζουν οι Χρήστοι και οι Χριστίνες! Αν και στο χωριό μου τους γορτάζουν μια μέρα μετά νομίζω και δεν έχω ιδέα γιατί! Τέλως πάντων...Τα χριστούγεννα πάμε στην εκκλησία (εγώ πάω και ανάβω απλά ένα κερί...) και αφήνουμε στην εκκλησία το φύλακα άγγελό μας για να πάει να υμνήσει μαζί και με τους άλλους αγγέλους τη γέννηση του μικρού Χριστού. Το φύλακα άγγελό μας τον παίρνουμε πίσω στη λειτουργία της Πρωτοχρονιάς. Τα χριστούγεννα εμείς οι ορθόδοξοι Χριστιανοί όχι δε μοιράζουμε δώρα στα παιδάκια. Μόνο αν θέλουμε σε όσους γιορτάζουν.
Αυτή είναι πάνω κάτω η δική μας ιστορία. Η μη εμπορευματοποιημένη. Αυτή που γιορτάζω εγώ από μικρή στο σπίτι, άσχετα να πιο μικρή μπερδευόμουν αφάνταστα ανάμεσα στο τί κάνουμε εμείς στο σπίτι και στο τί κάνουν οι άλλοι στην τηλεόραση! Βέβαια κάτι ξεχνάω σχετικά με τον Άγιο-Αντώνιο και τη συσχέτιση του με τις μέρες (έχω την εντύπωση οτι αρχικά έφερνε αυτός τα δώρα στα παιδιά γιατί λέει η παράδοση ότι είχε χτίσει πολλά ορφανοτροφεία και σχολεία αλλά δεν είμαι σίγουρη...)(Στα σχόλια διευκρινίζω το μπέρδεμα...).
Ελπίζω να μη σας κούρασα πολύ, απλά είχα την ανάγκη να μιλήσω γι'αυτό το θέμα και να μάθουν όσοι θέλουν την πραγματική ιστορία.
Επιπλέον κάτι που ξέχασα πρίν να πώ,ο γνωστος σε όλους Santa Claus είναι δημιούργημα της Coca Cola και από αυτή έμεινε έτσι με κόκκινη φορεσιά κλπ κλπ στην ιστοριά, να μεταφέρει τα μπουκάλια της ανα τον κόσμο!